“Türkiye’de kadın hareketinin öncülerinden gazeteci- yazar Duygu Asena, beyin tümörüne bağlı solunum durması nedeniyle vefat etti.” İşyerinde, Anadolu Ajansı’nın haber akışının izlendiği bilgisayarın başında otururken, sabah saat 09:18’de ekrana düşen haberin giriş cümlesi buydu. O an hissettiklerimi en doğru tanımlayacak kelime sanırım “umutsuzluk”. Kadınlara aslında var olduklarını kim anlatacaktı bundan sonra? Ve de erkeklere, kadınların da kendileri gibi var olduklarını.